Boete/minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Boete vanwege overtreding van Arbowet, Brzo en Seveso-III richtlijn. Beoordeling of sprake is van een Brzo-inrichting aan de hand van de vergunning, niet aan de hand van de feitelijke opslag.

Casus

Eiseres is een bedrijf dat is gespecialiseerd in het hardverchromen en vernikkelen van metalen onderdelen. De minister heeft twee boetes opgelegd, onder meer omdat de arbeidsinspecteur vaststelde dat de procedure van eiseres voor de identificatie en beoordeling van de gevaren van zware ongevallen er niet voor zorgt dat de gevaren van zware ongevallen geïdentificeerd en beoordeeld worden. Een andere overtreding betreft de periodieke systematische beoordeling van het Preventiebeleid zware ongevallen (Pbzo) en de deugdelijkheid en doeltreffendheid van het Veiligheidsbeheerssysteem (VBS).

Volgens eiseres is zij geen inrichting waarop de Seveso-III richtlijn van toepassing is. Zij stelt dat de hoeveelheden chroomzuur die feitelijk kunnen worden opgeslagen veel kleiner zijn dan de drempelwaarden uit bijlage I van de Seveso-III richtlijn. Over het feit dat de vergunning uitgaat van grotere hoeveelheden gevaarlijke stoffen stelt eiseres dat zij een afsplitsing is van een voorheen bestaand ander (groter) bedrijf. De vergunning voor dat bedrijf is overgeschreven op haar naam. Als gevolg daarvan heeft eiseres een vergunning die uitgaat van grotere hoeveelheden dan feitelijk aanwezig kunnen zijn.

Rechtsvraag

Is sprake van een Brzo-inrichting?

Uitspraak

De rechtbank stelt vast dat de artikelen waarvan overtredingen zijn geconstateerd van toepassing zijn op zogenoemde ‘lagedrempelinrichtingen’. Een lagedrempelinrichting is in het Besluit risico’s zware ongevallen 2015 (Brzo) als volgt gedefinieerd:
‘inrichting waar gevaarlijke stoffen aanwezig zijn of mogen zijn in hoeveelheden gelijk aan of groter dan de hoeveelheden, genoemd in kolom 2 van deel 1 of kolom 2 van deel 2 van bijlage I bij de richtlijn, die evenwel niet gelijk zijn aan of niet groter zijn dan de hoeveelheden, genoemd in kolom 3 van deel 1 of in kolom 3 van deel 2 van bijlage I bij de richtlijn, in voorkomend geval gebruikmakend van de sommatieregel, bedoeld in aantekening 4 bij bijlage I bij de richtlijn.’

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat voor de vraag of sprake is van een dergelijke inrichting de aan de inrichting verleende vergunning bepalend is. De vergunning bepaalt immers hoeveel gevaarlijke stoffen aanwezig ‘mogen’ zijn. Dat dit kan afwijken van de feitelijke situatie, maakt dit niet anders. De vergunde hoeveelheden zijn objectief vast te stellen. De feitelijke hoeveelheid aanwezige gevaarlijke stoffen kan wisselen. Indien van de feitelijke situatie zou worden uitgegaan dan zou dus ook per dag kunnen wisselen of een bedrijf onder de Seveso-III richtlijn valt en of dat bedrijf al dan niet aan die regels moet voldoen. Voor zover eiseres stelt dat dat bij haar inrichting altijd een lagere hoeveelheid chroomzuur aanwezig is en er ook niet meer aanwezig zou kunnen zijn, en dat dit wel degelijk objectief kan worden vastgesteld, overweegt de rechtbank dat eiseres dit standpunt onvoldoende heeft onderbouwd en aannemelijk gemaakt.
In dit geval is niet in geschil dat de voor eiseres geldende vergunning uitgaat van hoeveelheden die hoger liggen dan de drempelwaarden als bedoeld in de definitie van lagedrempelinrichtingen. Evenmin is in geschil dat deze vergunning en de kennisgeving – ondanks een melding door eiseres – niet zijn aangepast. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister eiseres dan ook terecht als Brzo-inrichting aangemerkt. De beroepsgrond slaagt niet.

Rechtelijke Instantie : Rechtbank Midden-Nederland
Datum Uitspraak : 05-09-2025
Eclinummer : ECLI:NL:RBMNE:2025:4821
Peter-Arjen Boers